بشنو از ني چون حکایت مي‌کــند

از جداييــــها شکایت مي‌کــنــد

کز نيســـــتان تا مــــــــــرا ببـــريده‌اند

در نفيرم مرد و زن ناليـــــــــــــــــده‌اند

بشنو از ني چون حکایت مي‌کــند

از جداييــــها شکایت مي‌کــنــد

کز نيســـــتان تا مــــــــــرا ببـــريده‌اند

در نفيرم مرد و زن ناليـــــــــــــــــده‌اند

سينه خواهم شرحــه شرحه از فراق

تا بگويم شــــــــــــرح درد اشتيــــــاق

هر کسي کو دور ماند از اصل خويش

باز جويد روزگار وصـــــــل خويـــــــش

من به هر جمعيتي نالان شــــــــدم

جفت بدحالان و خوش‌حالان شـــدم

هرکسي از ظن خود شد يـــار مـــن

از درون من نجست اســـــرار مـــــــن

سر من از نالـــــه? مـــن دور نيســـــت

ليک چشم و گوش را آن نور نـــيست

تن ز جان و جان ز تن مستور نيــست

ليک کس را ديد جان دستور نيــسـت

آتشست اين بانگ ناي و نيـــست باد

هر که اين آتش ندارد نيـــــــــست باد

آتش عشقست کاندر نــــي فتــــــــاد

جوشش عشقست کانــــــدر مي فتاد

ني حريف هرکــــه از يــــــــاري بــــــريد

پرده‌هـــــــايش پرده‌هـــــــاي ما دريـــــد

همچو ني زهري و ترياقــــــــي کي ديد

همچو ني دمساز و مشتــاقي کي ديد

ني حديث راه پر خـــــــون مي‌کـــــــــند

قصه‌هاي عشق مجنــــــــــــون مي‌کند

محرم اين هوش جز بيهــــــوش نيست

مر زبان را مشتري جز گـــــوش نيست

در غــــــم مـــــــــا روزها بيـــــــگاه شد

روزها با ســــــــوزها همـــــــــــراه شد

روزها گر رفت گو رو بـــــاک نيــــــست

تو بمان اي آنک چون تو پاک نيـــست

هر که جز ماهي ز آبش سير شــــــد

هرکه بي روزيست روزش دير شـــــد

در نيابد حال پختــــــــــه هيچ خـــــام

پس سخن کوتاه بايد والســـــــــــلام